'Kan ik mijn haasje terugkopen'
Van onze redactie, 08-11, 10:53
Eric Viscaal (40) kwam vijf keer uit voor het Nederlands elftal. De oud-speler van onder meer PSV, De Graafschap, KV Mechelen en AA Gent is tegenwoordig jeugdtrainer bij Germinal Beerschot Antwerpen. In de rubriek 'Waar is hij gebleven?'vertelt de spits over zijn verleden, heden en toekomst.
Toen
,,Wie de lichting van het Nederlands elftal op het Europees kampioenschap 1992 op moet nemen, vergeet waarschijnlijk mijn naam. Toch hoorde ik in Zweden bij topspelers als Van Basten, Bergkamp, Gullit, Van Breukelen en de coaches Rinus Michels en Dick Advocaat. Ook al heb ik maar tien minuten gespeeld tegen het GOS, dat EK was mijn mooiste feestje ooit. Die vijf caps blijven sowieso altijd op mijn palmares staan. Het erge is alleen dat ik mijn haasje ben kwijt geraakt. Echt een ramp. Ik wil het heel graag terug hebben. Is het niet ergens te koop?”
,,Wie de lichting van het Nederlands elftal op het Europees kampioenschap 1992 op moet nemen, vergeet waarschijnlijk mijn naam. Toch hoorde ik in Zweden bij topspelers als Van Basten, Bergkamp, Gullit, Van Breukelen en de coaches Rinus Michels en Dick Advocaat. Ook al heb ik maar tien minuten gespeeld tegen het GOS, dat EK was mijn mooiste feestje ooit. Die vijf caps blijven sowieso altijd op mijn palmares staan. Het erge is alleen dat ik mijn haasje ben kwijt geraakt. Echt een ramp. Ik wil het heel graag terug hebben. Is het niet ergens te koop?”
Nu
,, Hoewel ik me nog steeds Nederlander voel en een liefhebber ben van de Hollandse voetbalschool, woon ik al meer dan de helft van mijn leven naar alle tevredenheid in België. Nadat ik voor grote Belgische clubs als Mechelen en AA Gent had gespeeld, maakte ik in 2003 de overstap naar de Belgische vierdeklasser Dilbeek Sport. Daar heb ik drie jaar een driedubbele rol als speler, trainer en jeugdcoördinator vervuld. Een vrij zware functie, maar ik was er gelukkig wel fulltime in dienst. Nu ben ik jeugdtrainer bij Germinal Beerschot en als voetballer nog actief bij VK Weerde. Een amateurclub spelend op een laag niveau, waarbij met name de derde helft van belang is. Bij Germinal Beerschot train ik de U-16, dat is zeg maar de D2. Daarnaast ben ik spitsentrainer van alle jeugdteams en het reserveteam. Onze stijl kun je als Nederlands typeren, met de nadruk op dominerend voetbal op de helft van de tegenstander.”
,, Hoewel ik me nog steeds Nederlander voel en een liefhebber ben van de Hollandse voetbalschool, woon ik al meer dan de helft van mijn leven naar alle tevredenheid in België. Nadat ik voor grote Belgische clubs als Mechelen en AA Gent had gespeeld, maakte ik in 2003 de overstap naar de Belgische vierdeklasser Dilbeek Sport. Daar heb ik drie jaar een driedubbele rol als speler, trainer en jeugdcoördinator vervuld. Een vrij zware functie, maar ik was er gelukkig wel fulltime in dienst. Nu ben ik jeugdtrainer bij Germinal Beerschot en als voetballer nog actief bij VK Weerde. Een amateurclub spelend op een laag niveau, waarbij met name de derde helft van belang is. Bij Germinal Beerschot train ik de U-16, dat is zeg maar de D2. Daarnaast ben ik spitsentrainer van alle jeugdteams en het reserveteam. Onze stijl kun je als Nederlands typeren, met de nadruk op dominerend voetbal op de helft van de tegenstander.”
,,GBA kende tot voor kort een samenwerkingsverband met Ajax en dat is nog steeds merkbaar. Fijn, want dat aanvallende voetbal is me op het lijf geschreven. Toen ik nog speler was van De Graafschap heb ik in Nederland mijn diploma Oefenmeester 1 gehaald. Een belangrijk papiertje, want ik mag hier in België clubs tot en met de tweede nationale klasse – vergelijkbaar met de Nederlandse eerste divisie – trainen. Ik ben ambitieus genoeg om nog wel eens hogerop te willen en misschien zelfs nog door te leren voor Trainer/Coach. Ik heb indertijd in mijn contract bij de Graafschap op laten nemen dat ik daar na mijn actieve carrière als trainer aan de slag kon. Dat is er niet van gekomen en ik denk ook niet dat ik ooit bij een Nederlandse club ga werken. Al mag je in het voetbal nooit ‘nooit’ zeggen.”
Straks
,,Ik blijf het Nederlands elftal volgen, al is het van afstand. De kwalificatie- en oefenwedstrijden worden bij jullie door de commerciële omroepen uitgezonden en ontvang ik dus niet in België. Maar bij elk EK en WK volg ik Oranje van de eerste tot de laatste minuut. Wat dat betreft ligt mijn hart nog wel in Nederland. Ik ben groot fan van spelers als Van Persie en Sneijder. Van het Belgisch elftal kan ik vaak geen chocoladevla maken. In Nederland is het voetbal veel meer gestructureerd. Belgen lopen veel meer door elkaar heen. Al zie ik wel een verbetering, nu veel Belgen bij Europese topclubs spelen. Op het WK is Nederland een gevaarlijke outsider. Sinds de Europese titel in 1988 kenmerkt het Nederlands elftal zich steeds door net niet, kantje boord of helemaal niks. Nu zie ik echt mogelijkheden om ver te komen. Zeker een plek bij de laatste vier.”