GVDD: Gertjan heeft koorts

Uitgerekend de coach die je als eerste zou verwachten op de natuurpiste laat de Tocht der Tochten aan zich voorbijgaan. Dat snap ik niet, want het plaatje zat al in mijn hoofd. Gertjan die met zijn spelers nu eens geen vlotten bouwt, maar ze vertelt hoe ze hun schaatsen moeten onderbinden. Roy Beerens die vervolgens na een paar – onbedoelde – scharen op het ijs smakt, Charlison Benschop die zich doodsbenauwd aan een stoel vastklampt, en Rasmus Elm die soeverein met een hand op de rug een rondje 37.6 rijdt.

Dat zal niet gebeuren. Maar ik weet zeker dat Verbeek het nieuws goed in de gaten houdt. Als het zaterdag ineens zover blijkt te zijn, blijft hij als ras-Fries echt niet achter, geloof mij. Met de conditie van Gertjan zit het wel goed, dus van de Erik Hulzeboschen en Beau van Erven Dorens heeft hij niets te vrezen. Die zoeft hij voorbij alsof ze er niet staan.

Muts

Ik zie dat helemaal voor me. Gertjan, inmiddels ergens tussen Bartlehiem en Dokkum. De muts strak over de oren getrokken, maar met het haar dat er aan alle kanten uitpiekt. Het is de tweede keer in de route dat hij het beroemde stukje van de Elfstedentocht aflegt, en ook nu blijft hij professioneel doorschaatsen, ondanks het uitzinnige publiek aan de kade.

Hij moet door, richting de Bonkevaart, want de 200 kilometer zit er bijna op. De rest van het deelnemersveld heeft hij al ver achter zich gelaten, al bij Hindeloopen schudde hij de laatste belagers van zich af met een sprint waar Hiroyasu Shimizu jaloers op zou zijn.

Zijn handen zijn bevroren, zijn tenen voelt hij niet meer, en de ijspegels hangen aan zijn wenkbrauwen als hij onder de Tegeltjesbrug doorglijdt. De geheime stempelposten bij Birdaard en tussen de Ried en het Berlikumerwijd heeft hij inmiddels gehad. Zal hem niet overkomen dat hij net als Piet Kleine door één inktafdruk te weinig het befaamde kruisje mist.

Vingertopjes

De ijswind geselt zijn stoppelbaard. De stormachtige oostenwind maakt de omstandigheden barbaars, en de opwaaiende stuifsneeuw prikt in zijn ogen. Maar Gertjan weet niet van opgeven. Al zal hij een paar tenen en vingertopjes verliezen, deze tocht gaat hij glorieus voltooien.

Inmiddels komt de Bonke in zicht. Op de Groningerstraatweg schreeuwen de mensen hem naar de beroemde eindpaal, maar hij gaat onverstoorbaar verder. Hij hoort niks, is een met het ijs. Nog even de laatste loodjes. Een paar ferme slagen, en ja, daar is hij, als eerste over de finish!

Verslaggevers komen aangehold om als eerste een exclusief quootje van hem te krijgen, maar de held kluunt zich een weg omhoog, stapt in de auto en rijdt plankgas naar Alkmaar, waar AZ over een uurtje aan de warming-up begint voor de thuiswedstrijd tegen Excelsior.

Het Gesprek van de Dag (GVDD) is een dagelijkse rubriek op Voetbal.nl