Twijfels bij ‘Dirk de heelhouder’

Maar voordat we het over de toekomst hebben, gaan we eerst even 38 jaar terug in de tijd. Naar 1972 om precies te zijn, het jaar waarin Perkouw werd opgericht. Dirk weet het nog als de dag van gisteren. ,,Ik speelde in de senioren van Stolwijk, omdat we in Berkenwoude geen voetbalvereniging hadden. Dat vond ik eigenlijk wel jammer.’’

,,Op een gegeven moment vroeg een groepje mensen mij of ik wilde meehelpen een nieuwe club op te richten. Ze zochten iemand met verstand van voetbal. Daar zag ik wel een uitdaging in, hoewel ik het vreemd vond dat ze bij mij uitkwamen. Ik speelde op dat moment namelijk in het vijfde elftal van Stolwijk. Puur voor mijn plezier dus. Als een zogenaamde kenner zag ik mezelf niet.”

Penningmeester

Zo gezegd, zo gedaan. Perkouw werd opgericht en Dirk kreeg een plekje in het bestuur. ,,Hoewel ik geen ervaring had, werd ik wel meteen penningmeester”, zegt de nu 57-jarige vrijwilliger. ,,Dat heb ik drie jaar gedaan, daarna ben ik hoofd voetbalzaken geworden. Eén van mijn belangrijkste taken werd het regelen van een eigen veld. We speelden onze thuiswedstrijden namelijk al jarenlang in de gehele Krimpenerwaard. Het werd tijd voor een eigen accommodatie. Samen met een aantal andere voetballers besloot ik de handen ineen te slaan. We hebben vervolgens een eigen politieke partij opgericht, met als doel onze plannen te realiseren.”

De partij kreeg de naam Berkenwoude ’82. Toen Perkouw-voorzitter Wichtert Molenaar ook nog eens namens de VVD in de gemeenteraad kwam, was een eigen voetbalveld al snel een feit. Waarna Dirk als voorzitter werd aangesteld. Een functie die hij op bijzondere wijze invulde. ,,Mijn doel is altijd geweest om het alle leden van Perkouw naar de zin te maken”, legt hij uit.

,,Er lopen in het amateurvoetbal te veel mensen rond die alleen het eerste elftal belangrijk vinden, die alles in het werk stellen om met de club zo snel mogelijk te promoveren. Dat heb ik nooit gehad. Voor mij zijn alle elftallen even belangrijk. Daarom noemen ze me gekscherend ‘Dirk de heelhouder’. Iedereen moet plezier hebben.”
 

 
Tolerantiegrens

Op aandringen van Dirk werd het trainingsveld van Perkouw zeven dagen per week geopend. ,,De jeugd is hier altijd welkom om gezellig een balletje te trappen. Want op straat mogen zij zo langzamerhand niets meer. Als ze één keer een auto raken, staat er al een agent op de stoep. Ik heb het idee dat de tolerantiegrens van sommige personen tegenwoordig wel erg laag ligt. De mensen zijn vergeten dat ze zelf ook ooit jong zijn geweest. Jammer, maar bij Perkouw is de jeugd alle dagen welkom om te voetballen. Wij doen gelukkig niet zo moeilijk”, zegt Dirk trots.

Hoewel hij in het begin van het gesprek stellig vertelde het stokje in 2012 te willen overdragen, begint de twijfel na het ophalen van al die herinneringen toch toe te slaan. ,,Perkouw is wel een groot deel van mijn leven. En ik vind het nog steeds hartstikke leuk om me nuttig te maken voor de vereniging, ook al is dat nu alleen nog als onderdeel van de technische commissie. Ik weet eigenlijk niet of ik zonder zou kunnen. Maar misschien zijn ze mij over twee jaar wel zat. We merken het wel. Ik wil in elk geval die veertig jaar volmaken”, aldus Dirk.

Volg ons ook op Twitter!