'Dat sociale, dat zit in mij'

 
Hij kijkt nog maar eens uit het raam en schudt het hoofd. Nee, een nieuwe Elfstedentocht zit er voorlopig nog niet in. De sneeuw wordt ook in huize Bouma vervloekt, zeker door de 68-jarige schaatsliefhebber Arie. ,,In 1963 heb ik de Elfstedentocht gereden. Ik kwam tot Franeker, toen ben ik van het ijs afgehaald. Jammer, want het was op 25 kilometer van mijn huis. Dat had ik graag willen halen. In 1986 heb ik hem wel uitgereden.’’

Centen

Met een tempratuur van min veertien graden en een fors pak sneeuw voor de deur is voetbal het gespreksonderwerp. Bijna een leven lang lette Arie Bouma op de centen van verschillende verenigingen.  Al op zijn twintigste werd hij penningmeester van vv Sint Annaparochie. ,,Waarom? Geen idee, waarschijnlijk omdat er niemand anders was. Ik woonde met mijn ouders tegen de sportvelden aan en werkte bij een bank. Dan is één en één al snel twee.’’

Na uitstapjes naar Stiens en Drachten keerde Bouma in 1970 weer terug in Sint Annaparochie. ,,Ik ging weer voor dezelfde bank werken, wat nu de Friesland Bank is. Mijn vrouw en ik waren nog niet teruggekeerd of ik werd weer gevraagd als penningmeester.’’

Maar bij het bijhouden van de financiën en het binnenhengelen van de contributies bleef het niet. ,,Er zijn periodes geweest dat ik bijna de hele club op mijn nek droeg. Ik voetbalde zelf, floot wedstrijden, regelde scheidsrechters, was begeleider en noem maar op. Als het maar met voetbal te maken had, vond ik het prachtig om te doen.’’
 

 
Thuisfront

Het thuisfront stribbelde regelmatig tegen. ,,Mijn vrouw vond het wel eens vervelend dat ik altijd weg was. Daar hebben we regelmatig woorden over gehad. Toen heb ik al snel het fluiten laten vallen.’’ Bouma heeft moeite met de opstelling van de huidige generatie vrijwilligers. ,,Nu zegt iedereen dat hij geen en weinig tijd heeft. Dan vraag ik me af hoe ik het al die jaren heb gedaan. Ik had ook gewoon een baan en een gezin.’’

Zo ging het ruim 35 jaar. Pas in 2006 nam hij afscheid. Als penningmeester dan. Want stilzitten zit er niet bij. ,,Ik ben nog steeds bestuurslid en houd me bezig met de sponsoring. Dat doe ik ook al veertig jaar. Verder ben ik op dit moment meer dan 10 jaar penningmeester van het M.F.C Ons Huis in Sint Annaparochie , terwijl ik daarvoor ook nog minimaal 10 jaar penningmeester ben geweest van de ondernemersvereniging in Sint Annaparochie. Het is mooi dat je iets kunt doen voor de gemeenschap. Dat sociale, dat zit in mij.’’

Zo blijkt wel uit de volgende anekdote. ,,We hebben in Sint Annaparochie een asielzoekerscentrum en de gemeente wil graag dat deze mensen integreren in de samenleving. Dat ze meedoen. Dus ben ik degene die er namens de club heen gaat om contacten te leggen. Dat doe ik uit mezelf, omdat ik vind dat het zo hoort. We hebben nu zo’n twintig spelers. Eén daarvan, Ali, speelt nu in het eerste en mocht laatst een testwedstrijd spelen bij sc Heerenveen. Zonder succes, maar het hele team was mee om hem aan te moedigen. Dat is toch mooi?’’